Psalmen als groeiremmers?

Kan het ook zijn dat het zingen van Psalmen er (mee?) voor gezorgd heeft dat ons geloof oudtestamentischer is gebleven dan had gemoeten? Dat Jezus niet de plek heeft gekregen in onze geloofsbeleving die hij had moeten krijgen?

Tot voor kort heb ik op het standpunt gestaan: de Psalmen zijn het Woord van God zelf, dus die moeten we vooral blijven zingen. Waarbij ik het wel belangrijk vond dat ze een eigentijds jasje kregen, zowel qua taal als qua muziek. Daarom ben ik altijd een fan geweest van Psalmen voor Nu. Maar de laatste tijd begin ik er een beetje anders over te denken. Het zou ons ook te denken moeten geven dat Nederlandse gereformeerden zon beetje de enigen zijn die Psalmen zingen... tegengeluid Klaas Wierenga heeft wel wat losgemaakt met zijn artikel Er zijn weigerorganisten maar ook weigerzangers …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?