Paus als groeimodel naar eenheid

Paus Franciscus hecht veel waarde aan de inspraak van alle gelovigen en aan de eigen bevoegdheid van plaatselijke kerken. Wellicht geeft dat handvatten voor oecumenische toenadering. Opinie
Paus Franciscus hecht veel waarde aan de inspraak van alle gelovigen en aan de eigen bevoegdheid van plaatselijke kerken. Wellicht geeft dat handvatten voor oecumenische toenadering. | beeld ap / Alessandra Tarantino
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Het is de Week van Gebed voor de eenheid van de christenen. Het pausambt is binnen de oecumene een groot struikelblok. Kan het ook een oplossing worden?

Een van de titels van de paus, al sinds Gregorius de Grote (540-604), is servus servorum Dei: dienaar van de dienaren Gods. De bisschop van Rome staat ten dienste van de eenheid van de kerk; anders schiet zijn ambt zijn doel voorbij.

Toch is dit petrusambt tot een van de grootste obstakels in de oecumenische dialoog tussen rooms-katholieken en andere christenen geworden.

Het pausambt is in de loop van de

kerkgeschiedenis aan grote veranderingen onderhevig geweest. Zo werden bisschoppen in de eerste duizend jaar over het algemeen niet benoemd door de paus; zij werden gekozen door de plaats …
Dit is 11% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door