Oudjaar 2012: de tijd laat zich niet langer gebruiken

Toen het Russische leger in 1943 de Duitsers verdreef en langzaam oprukte naar Berlijn, waren miljoenen soldaten vastbesloten terug te keren met een horloge om hun pols. Meestal waren het jongens van het platteland, waar de tijd nog bijna stilstond en een horloge het symbool was van een andere tijd en een andere wereld. Wie een horloge droeg, was gereed voor de toekomst en zat niet meer aan het verleden vast.

Dezelfde gedachte deed zich al veel eerder voor in Nederland. Op 26 januari 1793 verloor de twaalfjarige Otto van Eck zijn zakhorloge. Het deed hem veel verdriet, in zijn dagboek schreef hij er vaak over, tot hij het ding een week later terugvond. Het hong in den boomgaart aan een pereboom. O, ik ben zo blijde. horloge Ottos blijdschap was vermengd met opluchting, want het horloge was een erfstuk van een overgrootvader en zijn ouders vonden het heel belangrijk dat hun zoontje nauwkeurig de tijd in de gaten hield en geen minuut verspilde. Net als de Russische soldaten in 1943 vonden O …
Dit is 7% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door