Naamloze kinderen

De lente breekt aan. Elke morgen als ik wakker word fluiten de vogels. Sinds 2004 is lente nooit meer hetzelfde geweest. Uitgerekend op Koninginnedag werd ik in allerijl de operatiekamer ingereden.

Diep in mij bevond zich een jong leven waarvan de hartslag bezig was weg te zakken. Het wordt een dubbeltje op zijn kant, waarschuwde de gynaecoloog. Vrijwel direct daarna draaide mijn wereld zich om, om vervolgens geheel inktzwart te kleuren. Toen ik mijn ogen opende, bevond ik mij op de intensive care. Je hebteen zoon, klonk het geruststellend. Hij weegt 850 gram en is 33centimeter. Vanaf het allereerste moment vond ik hem prachtig. Als je verder keek dan zijn rode, fragiele en doorschijnende lijfje, dan zag je twee helderblauwe oogjes, die groot en vol nieuwsgierigheid de wereld in k …
Dit is 17% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief