Literatuur wordt onleesbaarder

We mogen het contact met de literatuur van vervlogen tijden niet opgeven. Anders leven we bij de dag en begrijpen we onszelf, als ingewikkelde optelsommen van het verleden, niet meer. |beeld GPD / David van Dam Opinie
We mogen het contact met de literatuur van vervlogen tijden niet opgeven. Anders leven we bij de dag en begrijpen we onszelf, als ingewikkelde optelsommen van het verleden, niet meer. |beeld GPD / David van Dam

De literatuur vergrijst. We moeten onder ogen zien dat een groot stuk Nederlandse letterkunde met het verglijden van de tijd voor velen onleesbaar is geworden.

Wie in romans zijn hoofdpersonages nu nog laat roken en het taboe op roken laat overtreden, plaatst hen naar de marge van de samenleving. Om die reden is de titel De laatste roker van de verhalenbundel van W.F. Hermans veelzeggend. De sigaar is compleet weg en de sigaret is goeddeels uit de literatuur verdwenen, evenals uit de film. Daarom is commissaris Maigret met zijn onafscheidelijke pijp in de gelijknamige detectivefilms zon opvallende verschijning. Roken associeert vrijwel iedereen anno 2012 met schade aan de gezondheid. Literaire werken met stevige rokers zijn als gevolg hiervan …
Dit is 12% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief