Het probleem is: ik geloof mijn ongeloof niet

Willem Jan Otten - Dichter en schrijver. Onderstaand essay is een fragment uit zijn vorige week vrijdag uitgesproken Albert Verweijlezing.

Mijn vader was een musicus, een fluitist. Zij kunst was adem. Hij was, zoals dat heet, een ongelovige maar als hij aan het graf van een gestorven vriend op zijn gemshoorn speelde altijd dezelfde twaalfde-eeuwse melodie, Rosa das Rosas, een Marialied , werd hij niet alleen door de nabestaanden gehoord. Ook voor hen gold: of zij geloofden of niet, er was op dat moment nóg iemand die de ijle, verwaaiende en tegelijkertijd malse, ronde tonen hoorde. Hij richtte zich. Achter onze oren was een laatste oor. Als ik aan mijn vader denk, als fluitspeler aan het open graf, dan begrijp ik niet wa …
Dit is 7% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Elke dag een nieuwsbrief

Elke dag het ND