Bidden heeft iets potsierlijks

Een tijdje geleden gaf ik een dag les aan de masteropleiding van de CHE. In deze opleiding staat de betekenis van gezin en familie voor het ontstaan en het helen van problemen centraal. Naar goed gebruik op onze school opende ik de dag met een kleine Schriftlezing. Een passend familieverhaal. Tijdens de toelichting voelde ik al nattigheid. Het zal in de houding hebben gezeten, in de ademhaling of in het schuiven met voeten. Als docent weet je meestal wel of je contact hebt of niet. Niettemin besloot ik te bidden. Kort en in voorzichtige bewoordingen. Daarna de les.

Het duurde zeker een uur voordat ik het vertrouwen van de groep had. Uit vragen en reacties tijdens het college bemerkte ik dat de groep (acht volwassenen) zich door mijn dagopeningsritueel wat gebruuskeerd had gevoeld. Niet zozeer door het gelezene, maar vooral door het gebed. Alsof ik ze gedwongen had om te knielen naar het oosten en de rest van de dag een sluier te dragen. Toen het duidelijk werd dat ik geen fundamentalist was en zinnige observaties bood over gezin en westerse cultuur groeide er wat. Tijdens het middagdeel begon een student zelfs te vertellen over zijn welhaast religieu …
Dit is 11% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door