Opinie: Wat ik leer over het hiernamaals van mensen die hun vaderland intens missen

Syrische vluchtelingen in Turkije krijgen watermeloenen. Opinie
Syrische vluchtelingen in Turkije krijgen watermeloenen. | beeld afp
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In de Psalmen lees je over verlangen naar de zoetheid van dadels en de ceders van Libanon. Wat overdreven, dacht ik vaak. Pas nu ik mijn man naar zijn Syrië zie verlangen terwijl hij watermeloen eet, begrijp ik het.

Mijn man en ik zitten aan tafel. We eten watermeloen met Syrische kaas en Libanees platbrood. ‘Als ik mijn ogen dicht doe’, zegt hij, ‘dan ben ik weer een jongetje van tien.’ Voor hem is het even augustus, want dan is de watermeloen op zijn zoetst.

Hijzelf is geboren in de maand van de olijvenoogst. Tenminste, dat is de maand die op zijn paspoort staat. Maar volgens zijn moeder is hij een jaar later geboren, in de maand van de door hem zo geliefde meloenen.

Mijn man neemt nog een hap. Hij kijkt me verwachtingsvol aan: vind ik het wel echt net zo lekker als hij?

Een paar …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?