Opinie: Onze godsdienst wordt pedant en ‘tam’ als alle vrees en beven zijn uitgebannen

In kerkdiensten waar God vooral als de grote Therapeut ter sprake wordt gebracht, die zijn arm om ons heen slaat, kan een gevoel van teleurstelling en zelfs verveling om zich heen grijpen. Opinie
In kerkdiensten waar God vooral als de grote Therapeut ter sprake wordt gebracht, die zijn arm om ons heen slaat, kan een gevoel van teleurstelling en zelfs verveling om zich heen grijpen. | beeld istock
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Ik wil een pleidooi voeren om het in de kerk, en dus ook in de theologie, niet te gezellig te laten worden. Een pleidooi voor vrees en beven.

Waarom ‘vrees en beven’? Vanwege het besef dat God van een totaal andere orde is dan wij mensen. In de populaire beeldvorming is de God van Jezus totaal niet huiveringwekkend meer. Maar denk eens aan het machtsvertoon dat Jezus aan de dag legt. Steeds als Hij op wat voor manier dan ook mensen de reddende hand toesteekt, brengt Hij de toeschouwers tot verbijstering. Datzelfde geldt van zijn onderricht. De hoorders raakten ontzet doordat het zo anders was. Dat alles bereikt een hoogtepunt na zijn opstanding: juist dan worden degenen die Hem na staan door ontsteltenis en vrees bevange …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?