Opinie: Hulp bij levensbeëindiging voelt als in de steek laten

‘Als ik ooit zo diep kom te zitten dat ik aan zelfdoding denk, dan wil ik dat niemand mijn keus respecteert.’ Opinie
‘Als ik ooit zo diep kom te zitten dat ik aan zelfdoding denk, dan wil ik dat niemand mijn keus respecteert.’ | beeld istock
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Als het christelijk geloof een liefdesverhaal is, dan is hulp bij levensbeëindiging een vorm van onze geliefden in de steek laten.

Een van de dingen die veel atheïsten niet bevatten van het christelijk geloof (en sommige gelovigen trouwens ook niet), is dat het niet zozeer een visie op het ontstaan en de aard van het heelal is, ook geen vastlegging van eeuwenoude morele principes, maar allereerst een liefdesverhaal – iets van een romance.

Dat verklaart ten dele dat, als veel religiecritici erop hameren – en vaak terecht – hoe irrationeel het christendom is, de meeste gelovigen daar niet zo mee zitten. Ik begrijp dat dat frustrerend is. Maar als mensen niet in de eerste plaats op rationele gronden ch …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?