Nu hoor ik: je ziel is ongevoelig geworden

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Nog een reactie over vermoeidheid in de kerk (ND 23 en 24 september), aan de hand van Psalm 42.

Zoals een hinde smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar u, o God.

Maar mijn smachten slaat soms snel om in twijfel. En nu hoor ik dat de twijfel dieper geworteld is dan ik vermoedde. Maar God is toch een God die mij ziet en redt? Ik ben toch niet bij voorbaat van nature verloren?

Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God; wanneer mag ik nader komen en Gods gelaat aanschouwen?

En nu hoor ik dat mijn ziel ondervoed is door voedsel dat de ziel niet voedt: slappe kindernevendienst-theologie. Maar dat was toch óók Gods woord? Tranen zijn mijn brood bij dag en bij nacht, want he …
Dit is 24% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief