NS communiceert met zichzelf, niet met klant

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De ontdekking kwam hard, ruw en autoritair binnen, in de namiddag van Dankdag: NS en ik hebben nu ruim twee jaar een relatie, maar we begrijpen elkaar niet.
De trein waarvoor ik ruim bijtijds klaarsta op een druk perron, blijkt erg lang te zijn, en voorin zit alles vol. De eerste instappers beginnen darom aan een lange mars naar achteren, door het gangpad, richting de rustiger coupés in de staart. Ik besluit datzelfde buitenom te doen. We hebben tenslotte nog ruim een minuut tot de vertrektijd, en in de verte zie ik twee conducteurs staan keuvelen op het perron. Als ik hen nader, stapt één van hen in en kijkt de ander mij aan. Ik kijk naar de perronklok, pal boven hem: nog vijftien seconden. Maar dan blaast de conducteur op zijn fluit, stapt in de …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?