Nederlandse zwemcultuur is een mythe

Les in droogzwemmen op het schoolplein van een lagere school in Amsterdam, circa 1930. Al meer dan een eeuw wordt er  vaak na verdrinkingen  gediscussieerd over het nut van zwemles en wie daarvoor verantwoordelijk is. |beeld Beeldcollectie Onderwijsmuseum Opinie
Les in droogzwemmen op het schoolplein van een lagere school in Amsterdam, circa 1930. Al meer dan een eeuw wordt er vaak na verdrinkingen gediscussieerd over het nut van zwemles en wie daarvoor verantwoordelijk is. |beeld Beeldcollectie Onderwijsmuseum

In de recente berichtgeving over de zwemdoden van niet-Nederlandse afkomst wordt de unieke Nederlandse zwemcultuur geprezen. Maar die cultuur bestaat helemaal niet.

De oorspronkelijke bewoners van het waterrijke Nederland zit het in de genen om voorzichtig om te gaan met water (ND 6 augustus). Het staat buiten kijf dat veel Nederlandse mannen en vrouwen een zwemdiploma hebben en de gevaren van het water kennen. Maar of er gesproken kan worden over een zwemcultuur met een lange traditie, want dat impliceren de zwemgenen, is zeer de vraag. overboord De maandageditie van de Leeuwarder Courant berichtte op 19 juli 1965 dat er gedurende het weekeinde maar liefst vijf kinderen in de leeftijd van vier tot elf jaar waren verdronken. Over het elfjarig …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?