ND Open en te koop

Opinie
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Het gebouw van het Nederlands Dagblad staat sinds deze week te koop. Maar dat is niet de reden waarom we 11 juni een open dag houden. Het ND Open is niet door de makelaar bedacht om kijkers rond te leiden die een multifunctioneel bedrijfspand zoeken, met tuin en veel eigen parkeerruimte, dicht bij de A1. Het is wél een dag voor ontmoeting tussen schrijvers en lezers, makers en gebruikers. Het gaat zaterdag 11 juni niet om ons gebouw, maar om de mensen, hun werkwijze, hun motivatie en het product: de krant.

Toch staat het een niet los van het ander. Met het demonstreren van ons bedrijf, de medewerkers en het productieproces, wordt zichtbaar waarom de huisvesting in Barneveld ons niet meer past. Terwijl het toch ooit als een maatpak voor het ND is getekend. Toen dit oerdegelijke pand in de loop van de jaren tachtig in twee fasen werd opgeleverd, had je voor het maken van de krant veel meer mensen en meer ruimte nodig dan nu. Kopij kwam handgeschreven, getypt, telefonisch gedicteerd of op de telex binnen. Op de zetterij werd al die tekst ingetikt en verwerkt tot zetsel, dat vervolgens op grote tafels gesneden werd en geplakt tot pagina’s, die naar de platenmaker en vandaar naar de drukpers (elders in Barneveld) gingen. Allemaal fysieke processen die nu digitaal verlopen: efficiënter, met minder mensen en veel minder ruimtebeslag.

Daar komt bij dat Nedag Uitgevers BV in de jaren tachtig uitdijde tot een holding met diverse dochterbedrijven. Zoals een Grafisch Bedrijf met tientallen medewerkers, die drukwerkvoorbereiding deden voor veel meer media dan het ND. En een bv Nedag Computerdiensten, ook voor ‘derden’ actief in een tijd dat organisaties en verenigingen nog geen pc hadden voor hun administratie en adresbeheer. Voorts hadden we een boekenuitgeverij, De Vuurbaak, met eigen opslag- en ­expeditieruimte. De krant had een zaalgroot archief nodig, boordevol knipsel- en fotomappen en ingebonden oude kranten - waar nu nooit meer iemand naar omkijkt, omdat ook dat alles inmiddels gedigitaliseerd is.

Bij de opening van ons pand in 1985 poseerde op een van de vele foto’s de voltallige redactie: slechts zestien man groot. De mensen die de journalistieke inhoud en de identiteit van de krant dragen, de kernactiviteit dus, vormden een minderheid van het personeelsbestand. Dertig jaar later is dát juist de afdeling die in omvang verdrievoudigd is. Maar die journalisten doen hun werk nu in een halfverlaten pand, omringd door een industrieterrein waar veel economie maar weinig samenleving valt op te snuiven. Eén voordeel heeft het wel: zaterdag 11 juni is er parkeerruimte in overvloed, want al die bedrijven om ons heen zijn buiten kantoortijden uitgestorven.

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief