Kerk zijn mét de mensen in de marge, niet alleen maar vóór heen

Een beeld van de zendingsconferentie van de Wereldraad van Kerken, eerder deze maand in Arusha (Tanzania): een sessie over zending onder (en mét) mensen in de marge. Opinie
Een beeld van de zendingsconferentie van de Wereldraad van Kerken, eerder deze maand in Arusha (Tanzania): een sessie over zending onder (en mét) mensen in de marge. | beeld wereldraad van kerken / Albin Hillert
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Als de kerk al aandacht heeft voor gemarginaliseerden, dan blijft het vaak van buitenaf, vanuit de hoogte.

Waar zijn in de Nederlandse kerken de mensen uit de marge? Hoe kijken we naar hen? Welke rol vervullen ze?

Die vragen borrelen bij me op als ik terugdenk aan de zendingsconferentie van de Wereldraad van Kerken, eerder deze maand in Arusha (Tanzania). In het slotdocument ‘Een oproep tot discipelschap’ krijgen de ‘gemarginaliseerden’ veel aandacht, misschien wel meer dan een welgestelde blanke West-Europeaan lief is.

verfrissend

Ik voelde me er als een vis in het water, terug in Afrika.

Van 2006 tot 2012 heb ik voor de protestantse zendingsorganisatie GZB in Kenia gewerkt. Na vijf jaar wer …
Dit is 11% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?