Katholieke liturgie is recept tegen verveling en secularisatie in protestantse kerken

De Rooms-Katholieke Kerk heeft iets bewaard wat de Reformatie in zijn lompe hervormingsdrift met de Mariabeeldjes de kerk uit heeft gegooid: het mysterie in de liturgie. Op de foto: de katholieke Ludwig-kerk in München. Opinie
De Rooms-Katholieke Kerk heeft iets bewaard wat de Reformatie in zijn lompe hervormingsdrift met de Mariabeeldjes de kerk uit heeft gegooid: het mysterie in de liturgie. Op de foto: de katholieke Ludwig-kerk in München. | beeld ap / Tobias Felber
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
In hun strijd tegen de innerlijke secularisatie van reformatorische christenen voeren ds. Paul Visser (ND 22 september) en publicist Bart Jan Spruyt een wel heel merkwaardig medicijn op: de preek. Alsof dat overblijfsel van de Reformatie niet zelf medeplichtig is aan de verveling en verwereldlijking van gelovige zielen.

Komend uit een protestantse traditie waar het woord de liturgie sinds eeuwen domineert, haalt mijn geseculariseerde ziel sinds een tijdje opgelucht adem in de katholieke kerkbank. Ben ik een drein als ik zeg dat ik de preek bijna zonder uitzondering saai, voorspelbaar of wereldvreemd vond? Dat zou kunnen. Maar als je midden in de doordeweekse waanzin wilt blijven hopen op het leven van de toekomende eeuw, moet je op het wekelijkse hoogfeest van de kerk wel handvatten krijgen aangereikt die deze verwachting rechtvaardigen. Toch?

Maar ja, als je die in de preek maar mondjesmaat krijgt, houd je …
Dit is 9% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief