Ingezonden brief: Bij onzichtbare beperkingen is er vaak onbegrip

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Het artikel ‘Een eenzaam gezin in de kerk’ is voor ons ontzettend herkenbaar. Binnen onze lotgenotengroep voor ouders van kinderen met autisme strijden wij ook al jaren met de pijn van het eenzaam en onbegrepen zijn in de kerk en vaak ook binnen je familie. Als er ‘zichtbare’, lichamelijke moeiten zijn, krijg je alle aandacht en dat is fijn. Maar de ‘onzichtbare’ beperkingen blijven en je hebt ‘levenslang’. Er wordt wel vaak gezegd ‘wij bidden voor jullie’ en dat is belangrijk, maar het is ‘bidden én werken’. Dat kan vooral door naar iemand te luisteren; niet oordelen of oplossingen aandragen …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?