In twintig jaar een ander Israël

Het planten van bomen in de woestijn was in Israël jarenlang een teken van de hoop op een bloeiend land.  Maar die hoop heeft in de afgelopen twintig jaar weinig voeding gekregen. Opinie
Het planten van bomen in de woestijn was in Israël jarenlang een teken van de hoop op een bloeiend land. Maar die hoop heeft in de afgelopen twintig jaar weinig voeding gekregen. | beeld ap / Tsafrir Abayov
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Twintig jaar geleden, op 18 juni 1996, werd Benjanmin Netanyahu ingezworen als de eerste rechtstreeks gekozen premier – en meteen ook de jongste die Israël ooit had gekend. Twintig jaar later regeert hij over een land dat ingrijpend is veranderd, vooral mentaal.

In het Vredeswoud bij Jeruzalem staan vijf bomen, daar in mijn naam geplant. Een geschenk van een goede vriend en collega in Israël. Jarenlang hadden we gesprekken over de kansen en de blokkades op weg naar vrede voor Israël. Vooral in de jaren negentig kenmerkten die zich door de hoop op een vervolg op de doorbraak van de Oslo-akkoorden.

Dat is voorbij.

scherpe tegenstelling

De tegenstelling tussen 1996 en nu is scherp, zowel in mentaliteit als in het landschap. ‘Denk erom, er is wel een roadblock onderweg’, was de waarschuwing in 1996, op weg van Jeruzalem naar het huis van onze cameraman …
Dit is 9% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief