Het Wilhelmus in de kerk

Afgelopen zondag ging er in de kerk iets niet helemaal goed. De gastpredikant vergat aan te kondigen dat we na de zegen het Wilhelmus zouden zingen. De organist zette desalniettemin in en spontaan werd uit volle borst meegezongen.

De organist dacht het vervolgens bij één couplet te kunnen houden, maar een gemeentelid zette eveneens spontaan het zesde couplet in, waarna de organist op zijn beurt de gemeente volgde en de rest van het zesde couplet begeleidde. Gelukkig, zo merkte iemand na afloop op, was er niemand die alle vijftien coupletten uit het hoofd kende, anders had dit een erg lange spontane sessie kunnen worden. s Avonds discussieerden we met vrienden over de vraag of dit nu eigenlijk wel een goede gewoonte is, het volkslied zingen in de kerk. Moet je als kerk niet een bepaalde afstand houden tot de polit …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?