Het islamitische Tunesië als voorbeeld

Suad Abdel-Rahim is de lijsttrekker van de grootste partij in Tunesië, Ennahda. Ze is een vrijgevochten vrouw, die soms wat vreemd afsteekt bij de streng kijkende, traditioneel islamitisch geklede mannen en gesluierde vrouwen in haar partij. Vrouwen gaan er zeker niet op achteruit door de overwinning van haar partij, die ooit haar inspiratie vond in de Moslimbroederschap, zo verzekert ze stellig. |beeld AP / Paul Schemm Opinie
Suad Abdel-Rahim is de lijsttrekker van de grootste partij in Tunesië, Ennahda. Ze is een vrijgevochten vrouw, die soms wat vreemd afsteekt bij de streng kijkende, traditioneel islamitisch geklede mannen en gesluierde vrouwen in haar partij. Vrouwen gaan er zeker niet op achteruit door de overwinning van haar partij, die ooit haar inspiratie vond in de Moslimbroederschap, zo verzekert ze stellig. |beeld AP / Paul Schemm

Waar al maanden voor is gewaarschuwd, is gebeurd: de islamistische partij Ennahda is in één klap de grootste in Tunesië geworden. Maar is dat een ramp of een kans? Tunesië kan in de islamitische Arabische wereld nog steeds een democratisch voorbeeld stellen, en het Westen kan daarbij helpen.

En de winnaar van de Arabische Lente is: de politieke islam. Dat is de voorlopige uitslag van de verkiezingen in Tunesië, het land waar de Arabische opstanden begonnen en het eerste land waar vrije verkiezingen zijn gehouden. Gisteren stond de teller voor de winnende islamitische partij Ennahda (Wedergeboorte) op 44 procent. Maar wat er nu precies herboren gaat worden is nog niet zo duidelijk. Tijdens de campagne, voor de burgers afgelopen zondag naar de stembus konden gaan, lag de nadruk eerder op wat de partij níet wilde: een streng islamitische wetgeving. Op folders en in pamfletten …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?