Grenzeloze gastvrijheid

Jaren geleden bezocht ik mijn oma in het verpleeghuis. Zij leefde toen in haar eigen herinnering. Nu in de onze. De gastvrijheid waarmee zij mij onthaalde, deed in niets onder voor de gastvrijheid die ik gedurende mijn kindertijd bij haar had genoten. Kom zitten, jongetje. Wil je koffie?

Door getoonde onzekerheid of een verspreking realiseerde ik mij pas na vijf minuten dat zij niet wist wie ik was. Ik daarentegen wist hierdoor des te beter wie mijn oma was: een grenzeloos gastvrije vrouw. Voor familie, vrienden en dus ook voor vreemdelingen stond de deur en veelal ook de keuken altijd open. Een grenzeloosheid die voor haar kinderen wel eens tot een last was. Maar ik heb er vruchten van geplukt. Nederlanders die in het buitenland werken, vooral in ontwikkelingslanden, roemen veelal de gastvrijheid. Een gemeentelid van ons heeft een aantal jaren in Azië gewerkt. Gastvrij …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?