Geef je over aan de verveling

Verveling brengt ons op een onaangename manier in aanraking met onszelf. Verstrooiing is een veelgekozen uitweg uit die toestand. Maar die vlucht gaat ten koste van onszelf en van een liefdevol, menselijk bestaan. Opinie
Verveling brengt ons op een onaangename manier in aanraking met onszelf. Verstrooiing is een veelgekozen uitweg uit die toestand. Maar die vlucht gaat ten koste van onszelf en van een liefdevol, menselijk bestaan. | beeld ap / Frank May
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Ik ga dit jaar één belangrijk ding doen in de vakantie: ik ga me volledig overgeven aan de verveling. Op advies van de filosoof Kierkegaard. Durf bij een opkomend gevoel van verveling nu eens niet meteen een uitstapje te plannen of de telefoon te pakken.

Net als vertwijfeling en angst is verveling bij Kierkegaard iets onaangenaams en negatiefs dat een heel positieve rol kan spelen in onze zelfwording. Als we er maar niet voor wegvluchten.

Om te beginnen moeten we het bestaan ervan durven erkennen. Ondanks alle hectiek en haast, onze volle agenda’s en chronische vermoeidheden vervelen we ons kapot. Kierkegaardiaans gezien is deze verveling logisch op het moment dat we ons bestaan niet uit handen durven te geven, maar zelf willen ‘vullen’.

We kunnen met dat ‘vullen’ een eind komen door ons te begraven in het verleden of door ons bezig te houd …
Dit is 9% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief