Foetus is geen parasiet

Abortus is een schending van de lichamelijke integriteit van de vrouw en vooral die van de foetus. Opinie
Abortus is een schending van de lichamelijke integriteit van de vrouw en vooral die van de foetus. | beeld anp
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Wat voormalig hoogleraar medische ethiek en oud-VVD-senator Heleen Dupuis zegt over abortus is schrijnend en absurd. Ze doet alsof een foetus een parasiet is.

Charlotte Lockefeer stelt in het ‘Liberaal Reveil’ (tijdschrift van het wetenschappelijk bureau van de VVD) dat abortus in strijd is met het liberale beginsel ‘vrijheid houdt op bij de vrijheid van een ander’. Het is positief dat dergelijke geluiden gehoord mogen worden binnen de VVD-achterban (ND 6 januari).

In het ND van 8 januari stelt Heleen Dupuis, dat abortus is toegestaan op basis van ieders vrije beschikking over diens lichaam. Daarbij zegt ze dat een foetus, in het geval van een ongewenste zwangerschap, inbreuk pleegt op iemands ‘lichamelijke integriteit’. Dit is absurd!

Ten eerste al omdat deze redenering de ondertoon heeft dat een foetus, in het geval van een ongewenste zwangerschap, een soort parasiet zou zijn.

Ten tweede is een beroep op ‘lichamelijke integriteit’ (artikel 11 van de Grondwet) totaal ongepast. Historisch gezien is dit artikel bedoeld om gesanctioneerde lijfstraffen en ander aangericht lichamelijk leed tegen te gaan (bijvoorbeeld verminking en verkrachting). De grootste gemene deler is hier dat schending van lichamelijke integriteit aangericht wordt door andere personen. In geval van zwangerschap, gewenst of ongewenst, ben je er toch echt zelf bij. Men heeft het, linksom of rechtsom, zelf toegelaten. (Hier laat ik even de complexe situatie van een zwangerschap na verkrachting buiten de vergelijking. In de praktijk is het overgrote deel van afgebroken zwangerschappen niet naar aanleiding van verkrachting. Daarnaast is er in dat geval al sprake van schending van lichamelijke integriteit door de verkrachting zelf.)

mens in potentie

Ten derde spreekt Dupuis zichzelf tegen. Eerst zet ze haar vraagtekens bij Lockefeers opvatting dat ongeborenen vanaf de bevruchting mens zijn, met alle rechten die daarbij horen. Later durft Dupuis te zeggen dat een foetus inbreuk pleegt op iemands lichaam bij ongewenste zwangerschap. Ineens lijkt een foetus dan toch een persoon te zijn (immers, alleen andere personen kunnen zoiets aanrichten). Als dat zo is, dan heeft het alle rechten van een persoon en moet het beschermd worden. Maar als een foetus geen volwaardig persoon is, dan is het niet in staat iemands lichamelijke integriteit te schenden. In beide gevallen klopt haar redenering niet.

misdadiger

Ook op de stelling van Dupuis dat ongeboren leven ‘een mens in potentie’ is, net als sommige mensen in potentie een arts of misdadiger kunnen zijn, valt veel af te dingen. Ongeboren leven groeit op natuurlijke wijze op tot mens, terwijl mensen kiezen om arts of crimineel te worden. ‘Natuur’ tegenover ‘keuze’ zetten is appels met peren vergelijken. Het meest schrijnende aan Dupuis’ standpunt is dat ongewenste zwangerschap wordt beschreven in termen van schending van lichamelijke integriteit, waarbij ongewenste associaties worden opgeroepen. In mijn ogen is abortus juist een schending van de lichamelijke integriteit van de vrouw en vooral die van de foetus. Het strekt mij tot vreugde dat Charlotte Lockefeer probeert een van de liberale heilige huisjes omver te werpen. Alleen al de moed om dit onderwerp bij de VVD-achterban te agenderen is bewonderenswaardig. Mijn gebed is dat meerdere ‘verlichte’ geesten dit licht ook gaan zien. <

Links

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief