Essay: Onroerend goed als monument voor onvervulde verwachtingen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

De boerderij in De Meije is verkocht, het kantoor op de Harselaar is tegen de vlakte, en ons huis in Franeker staat leeg te wachten op een koper die het aandurft. 2017 was een jaar van verhuisdozen en afvalcontainers, van makelaars en notarissen, laatste rondjes door het verleden en eerste verkenningen op nieuwe plekken. Zo’n jaar zet je onvermijdelijk aan het denken: over wat een mens aantrekt, gebonden houdt, verslijt en achterlaat in zogeheten ‘onroerend goed’.

Een van de mooiste ND-columns in 2017 ging over de geestelijke waarde van stabilitas loci: standvastig op je plek …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?