Essay: Laten we het hebben over waar we thuis zijn

Opinie
beeld Senne Trip
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Op een dag, eind vorige eeuw, ging ik met de dichter Mustafa Stitou (1974) iets drinken in Amersfoort. Hij was wat mollig in die tijd en kreeg al snel zere voeten. We gingen zitten en ver­telden elkaar over onze afkomst. Hij zei: ‘Dan weet jij dus precies waar je voorouders begraven zijn! Je kunt er zo naartoe.’ Een eyeopener. Hij vond mij geworteld. Hier, in dit land. Voor hem, kind van migranten, lag dat ingewikkeld. In zijn poëzie staat dan ook alles op onvaste grond. Mensen, nieuwbouwwijken, alles. Zo beschreef hij eens hoe zijn moeder gedachteloos de landbouwhuis …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?