Essay:Het mag wel wat rauwer in de lijdenstijd

Eerst maar een kleine ontboezeming: al jaren loop ik met het plan rond in de Stille Week dat is bijna dus met enkele vrienden en kennissen een muziekavond te beleggen bij een van ons thuis om ons samen te bepalen bij het lijden en sterven van Christus.

Met ons bedoel ik liefhebbers van (alternatieve) popmuziek, al dan niet gecombineerd met een vleug gospel. De Stille Week vraagt wat mij betreft om rauwe en zuivere, introverte muziek die gestempeld is door lijden, eenzaamheid, verraad en uiteindelijk overgave en toewijding. Dus vergeet de Matthäus Passion, waarover ik geen kwaad woord wens te schrijven, maar die voor mij (vooralsnog) te hooggegrepen, te elitair en te gestileerd is om me dichter bij het kruis te brengen. Vergeet ook The Passion, het passiespel op tv, dit jaar in Groningen, waarvoor het omgekeerde geldt: te volks, en liv …
Dit is 7% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?