Een kerk in de strafbank

Een bankje voor de deur en je hebt een huiskamer op straat, waar je elkaar ontmoet. Dit is een idee van het BankjesCollectief. Op allerlei manieren gaat het in de samenleving weer over ‘wij’, ‘samen’ en ‘delen’. Het hyperindividualisme lijkt aan het voorbijgaan. Opinie
Een bankje voor de deur en je hebt een huiskamer op straat, waar je elkaar ontmoet. Dit is een idee van het BankjesCollectief. Op allerlei manieren gaat het in de samenleving weer over ‘wij’, ‘samen’ en ‘delen’. Het hyperindividualisme lijkt aan het voorbijgaan. | beeld anp / Robin van Lonkhuijsen
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De kerk in Nederland lijdt. Hoe vreemd het ook klinkt: daar hoef je niet alleen om te treuren.

Dominee Ferdinand Bijzet maakt gehakt van de keuze van jongeren die geen belijdenis deden in de kerk, maar in een tuin (ND 30 augustus). Op Twitter vond iemand het bespottelijk dat de kerkenraad als een knipmes buigt voor zo’n verzoek.

Op dit soort reacties kon je wachten. Toch zitten die er flink naast. Want de dilemma’s die de vrijgemaakte kerk van Zwolle-West ervaart (ND 27 augustus), gaan niet alleen over belijdenis doen in de kerk of in een tuin. Dat is maar een voorbeeld.

Denk aan een manier van verkondiging waarin onze dilemma’s centraal staan. Of aan gemeenteleden die aangeven er ‘la …
Dit is 15% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief