Een Bijbel om bij de hand te hebben

Een groep jonge mensen poseert voor een selfie met paus Franciscus in de Paulus VI-hal in het Vaticaan. Opinie
Een groep jonge mensen poseert voor een selfie met paus Franciscus in de Paulus VI-hal in het Vaticaan. | beeld ap / Osservatore Romano ?
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Vandaag verschijnt een Duitstalige Jongerenbijbel, uitgegeven door de Oostenrijkse bisschoppen, met de complete Bijbeltekst, illustraties, toelichtingen en persoonlijke getuigenissen. Voor deze uitgave schreef paus Franciscus een woord vooraf.

Beste jonge vrienden,

Als jullie mijn bijbel zouden zien, zou het best kunnen dat jullie raar opkijken: wat … is dat de bijbel van de paus? Zo’n oud, beduimeld boek? Jullie zouden me een nieuwe kunnen geven, eentje van duizend dollar misschien wel, maar die zou ik niet willen. Ik houd van mijn oude bijbel, die al mijn halve leven lang met me meegaat. Hij heeft mijn vrolijkheid gezien en hij is nat geworden van mijn tranen. Hij is mijn kostbaarste schat. Ik leef vanuit hem. Ik zou hem voor niets ter wereld willen weggeven.

De Jongerenbijbel, die jullie nu opengeslagen hebben, vind ik erg mooi. Hij is zo kleurrijk, zo rijk aan getuigenissen – van heiligen, van jongeren – en hij nodigt uit om voorin te beginnen met lezen en pas op de laatste bladzijde op te houden.

En dan …? En dan stoppen jullie hem weg. Hij verdwijnt in de boekenkast, achter in de derde rij. Hij raakt onder het stof. Op een dag verkopen jullie kinderen hem op de rommelmarkt. Nee, zover mag het niet komen.

Ik wil jullie iets zeggen: er zijn vandaag meer vervolgde christenen dan in de begintijd van de kerk. En waarom worden zij vervolgd? Omdat zij een kruis dragen en van Jezus getuigen. Ze worden veroordeeld omdat ze een bijbel bezitten. De Bijbel is dus een uiterst gevaarlijk boek. Zo gevaarlijk, dat je in vele landen wordt behandeld alsof je in je klerenkast een voorraad handgranaten aanlegt.

dynamiet

Het was een niet-christen, Mahatma Gandhi, die ooit gezegd heeft: ‘Jullie christenen hebben een geschrift onder je hoede dat genoeg dynamiet in zich heeft om de complete beschaving aan stukken te blazen, de wereld op z’n kop te zetten, deze door oorlogen verscheurde wereld vrede te brengen. Maar jullie gaan ermee om alsof het alleen maar een stuk goede literatuur is – verder niets.’

Wat houden jullie dus nu in handen? Een stuk literatuur? Een paar mooie, oude verhalen? Dan zou je tegen de vele christenen die zich voor de Bijbel hebben laten opsluiten en folteren, moeten zeggen: wat zijn jullie dom geweest, het is toch maar een stuk literatuur! Nee – door het Woord van God is het licht in de wereld gekomen. En dat zal nooit meer uitdoven. In Evangelii Gaudium heb ik gezegd: ‘Wij zoeken niet tastend in het duister, evenmin moeten wij wachten tot God het woord tot ons richt, want ‘God heeft gesproken; Hij is niet meer de grote onbekende, maar heeft zichzelf getoond’. Laten wij de verheven schat van het geopenbaarde Woord in ons opnemen.’

bij de hand

Jullie houden iets goddelijks in handen: een boek als vuur! Een boek waardoor God spreekt. Dus knoop dit in je oren: de Bijbel is er niet om in de boekenkast te zetten, maar om bij de hand te hebben, om er vaak in te lezen, elke dag, zowel voor jezelf als gezamenlijk. Jullie doen toch gezamenlijk aan sport of gaan gezamenlijk shoppen. Waarom lezen jullie dan niet ook met z’n tweeën, drieën of vieren gezamenlijk uit de Bijbel? Buiten in de natuur, in het bos, aan het strand, ’s avonds bij het licht van een paar kaarsen … jullie zullen een geweldige ervaring opdoen! Of zijn jullie een beetje bang om met zo’n voorstel bij elkaar voor gek te staan?

verlangen

Lees met aandacht! Blijf niet aan de oppervlakte, zoals bij een stripboek. Gods Woord nooit even vluchtig doorbladeren! Vraag je af: ‘Wat zegt dit tot mijn hart? Spreekt God door deze woorden tot mij? Raakt Hij mij in de diepte van mijn verlangen? Wat moet ik doen?’ Alleen op deze manier kan het Woord van God kracht uitoefenen. Alleen zo kan ons leven veranderen, kan het groot en mooi worden.

Ik wil jullie vertellen hoe ik in mijn oude bijbel lees! Vaak pak ik hem op, lees er wat in, dan leg ik hem weg en laat de Heer naar me kijken. Niet ik kijk naar de Heer, maar Hij kijkt naar mij. Hij is er immers. Ik laat me door Hem aankijken. En ik voel dan – dat is niks sentimenteels – ten diepste de dingen die de Heer tegen mij zegt. Vaak spreekt Hij ook niet. Dan voel ik niets, alleen maar leegte, leegte, leegte … Maar ik blijf geduldig wachten. Ik lees en bid. Ik bid zittend, want knielen doet me pijn. Vaak val ik al biddend in slaap. Maar dat geeft niets. Ik ben als een zoon bij zijn vader en daar gaat het om.

Willen jullie mij een plezier doen? Lees de Bijbel!

Jullie paus Franciscus <

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?