Duizend woorden: De klemmende stilte van verlies

Opinie
beeld epa / Cristobal Herrera
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Eén beeld zegt meer dan duizend woorden. Redacteur en fotograaf Hans-Lukas Zuurman schrijft tweewekelijks wat een foto uit het nieuws bij hem oproept.

duizend woorden

De kans is groot dat niemand in Nederland van haar bestaan wist: Alyssa Miriam Alhadeff. Ook ik kende haar niet.

Ze was een van de zeventien slachtoffers van de schietpartij op haar school in Parkland in Florida eerder deze maand. Deze man – wie zou het zijn? – houdt de orde van dienst achter op zijn rug tijdens de begrafenisdienst. Doordat juist dit gefotografeerd wordt, geeft het een stille hint: laat dit even op je inwerken. Met een dikke rouwrand om haar portret – opvallend: geen grijs of zwart – zie je haar stralende lach. Wat zou het voor meisje geweest zijn? Ze is nog geen vijftien jaar geworden. In alle foto’s die ik van de fotopersbureaus voorbij zag komen – over de onvermijdelijk opgelaaide discussie over wapengebruik in Amerika, de protestmarsen en hoog in de lucht gehouden demonstratieborden, emotionele toespraken van overlevenden en beelden van de drukbezochte herdenkingen – trof mij juist de eenvoud van dit beeld. Het schreeuwt niet, maar gilt onuitgesproken het verdriet van het aangedane onrecht uit. Het is de klemmende stilte van verlies. In liefdevolle herinnering.

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?