De lange strijd om de winkeltijden

Politiek cartoonist Albert Hahn tekende in 1906 in het zondagsblad Het Volk een dodelijk vermoeide winkelbediende. De wens om de winkels eerder te sluiten leefde toen al meer dan twintig jaar, maar het duurde nóg 24 jaar voordat de winkeltijden wettelijk geregeld (en beperkt!) werden. |beeld www.geheugenvannederland.nl Opinie
Politiek cartoonist Albert Hahn tekende in 1906 in het zondagsblad Het Volk een dodelijk vermoeide winkelbediende. De wens om de winkels eerder te sluiten leefde toen al meer dan twintig jaar, maar het duurde nóg 24 jaar voordat de winkeltijden wettelijk geregeld (en beperkt!) werden. |beeld www.geheugenvannederland.nl

Misschien ga ik zondagmiddag toch even langs Albert Heijn, schreef columnist George Harinck over zijn grootgrutter die nu ook op zondag opengaat (ND 3 augustus). Dick Kranen hoopt dat één blik in de geschiedenis duidelijk maakt waarom de winkeltijden niet verder moeten verruimen.

Onwillekeurig denk je bij alle publiciteit over de winkeltijden: hoe was dat vroeger geregeld? Tot 1930, het jaar waarin de Winkelsluitingswet van kracht werd, mochten Nederlandse winkeliers hun zaak zo lang openhouden als ze zelf wilden. Heel gebruikelijk was een sluitingstijd van elf uur s avonds. Ook op zondag waren de winkels open. Dat wil zeggen dat de winkelier en zijn personeel wel tachtig uur per week werkten. Vooral vanaf het begin van de twintigste eeuw kwam er steeds meer aandacht voor dit probleem, want dat was het. Maar de oplossing kende een lange aanloop. applaus In …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?