De lange oorlog tegen ISIS

De Belgische Abdelhamid Abaaoud, alias Abu Umar al-Baljiki, vertelde in het ISIS-blad Dabiq van februari al over zijn missie om ‘kruisvaarders te terroriseren’. Opinie
De Belgische Abdelhamid Abaaoud, alias Abu Umar al-Baljiki, vertelde in het ISIS-blad Dabiq van februari al over zijn missie om ‘kruisvaarders te terroriseren’.
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

De woorden die westerse politici na de aanslagen in Parijs over ISIS gebruiken, hebben een absoluut karakter: ‘meedogenloze oorlog, wegvagen, vernietigen’. Maar het kwaad is breder dan ISIS. Dat wegvagen is geen eindpunt.

De aanslagen van ISIS-aanhangers in Parijs hebben precies gedaan wat ISIS ermee wil: Europa is in het hart getroffen. Want Parijs, daar vind je alles wat de westerse samenleving symboliseert, van de Notre Dame, die herinnert aan de christelijke herkomst, tot de open restaurants, de concertzalen en de sportevenementen als onderdelen van de cultuur waarvan het westerse, stedelijke leven is doordrenkt. Het is een stad van vrijheid, van samenleven van allerlei culturen door elkaar, die ook min of meer als gelijkwaardig worden gezien.

Het is alles wat ISIS haat. Maar niet alleen ISIS. Want dat is maar een van de jongste loten aan de gifplant van het moslimextremisme dat al twintig jaar verantwoordelijk is voor het overgrote deel van alle terreurdaden in de wereld. Een uitspraak als die van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb dat het tijd is om ‘die 40.000 tot 50.000 mensen die zich hebben aangesloten bij ISIS, weg te vagen’, getuigt in dit licht eerder van frustratie en onmacht, dan van daadkracht. Als een bruggenbouwer bij uitstek als Aboutaleb geen andere uitweg ziet dan de dood van tienduizenden, dan heeft de westerse samenleving eigenlijk geen antwoord.

reactie

Dat verklaart wellicht ook de grote aandacht voor de militaire reactie. ‘Frankrijk antwoordt’, kopte CNN gistermorgen bij de berichten over ‘massieve’ aanvallen van de Franse luchtmacht op stellingen van ISIS. Maar het Westen bombardeert ISIS nu al ruim een jaar en ondanks stoere taal van de Amerikaanse president Obama bij het begin daarvan over het vernietigen van ISIS, is de terreurbeweging nog springlevend.

Toch is militair optreden wel degelijk een deel van het verhaal.

De voorloper van ISIS, al-Qaeda in Irak, was na acht jaar stug volhouden van de Amerikanen en het samenwerken met lokale stammen vrijwel uitgeschakeld.

In Afghanistan werden de taliban redelijk in het defensief gedrukt. Een stevige internationale militaire samenwerking en een even forse inspanning van de veiligheidsdiensten, hadden het monster van de terreur redelijk ver teruggedrongen.

Maar de Syrische burgeroorlog die ontstond na het optreden van de Syrische president Assad, die ongewapende demonstranten liet doodschieten, de terugtrekking van de VS uit Irak en de chaos in Jemen en Libië (door het Westen ook aan z’n lot overgelaten) hebben al-Qaeda in Irak (met de naam ISI, Islamitische Staat in Irak) de mogelijkheid gegeven zich uit te breiden.

Alle landen die daartegen strijden, zijn doelwit, wat duidelijk is uit de aanslagen van de laatste weken: een Russisch vliegtuig met 224 mensen aan boord, een woonwijk in de Libanese hoofdstad Beiroet, waar één dag voor de aanslagen in Parijs 43 doden en ruim 200 gewonden vielen, en als voorlopig dieptepunt de aanslagen in Parijs.

veiligheidsmaatregelen

Als het aan Europese strijders binnen ISIS ligt, komen daar nog meer aanslagen bij. Ze hebben het al eerder geprobeerd, lieten zowel de Franse als de Britse regering weten. Tussen januari en april zijn er vijf aanslagen verijdeld in Frankrijk, zei de Franse premier Valls eind april. Sinds juni wisten de Britse veiligheidsdiensten zeven aanslagen te voorkomen, stelde de Britse premier Cameron maandagmorgen. Goede veiligheidsmaatregelen hebben dus effect, maar zijn nooit waterdicht. Dat maakt het interview met het ‘meesterbrein’ achter de aanslagen in Parijs in het ISIS-blad Dabiq van februari duidelijk. De Belgische Abdelhamid Abaaoud, alias Abu Umar al-Baljiki, vertelde daarin hoe hij al eerder met twee andere jihadi’s naar België was gestuurd om ‘de kruisvaarders te terroriseren’.

Dergelijk overtuigde tegenstanders zorgen ervoor dat we te maken hebben met een echt lange oorlog. Een wereldoorlog die niet alleen met wapens uitgevochten wordt, maar die de inzet van hele samenlevingen vereist om de radicale groeperingen te isoleren en vooral hun gedachtegoed te vernietigen. Dat moet het Westen zich als eerste realiseren.

Maar dat blijkt veertien jaar na het begin van de ‘war on terror’, zoals president Bush het na de aanslagen van 9/11 noemde, een erg lastige opdracht voor inmiddels diep verdeelde westerse samenlevingen. Zo lastig dat er openlijk wordt gesproken om toch maar samen te werken met de man die door zijn eigen monsterlijke geweld de opkomst van ISIS mogelijk maakte: president Assad. Een man die vooral denkt in termen als wegvagen, vernietigen, meedogenloos.

Dat is een onmogelijke keuze.

kruisvaarderslanden

Dat miljoenen vluchtelingen proberen naar Europa te komen en dat continent zien als veilige haven, als hun toekomst, geeft aan dat er nog voldoende andere antwoorden in onze samenleving te vinden zijn. ‘Kruisvaarderslanden’, zeggen ISIS en al-Qaeda. Laten we het tot een erenaam maken, omdat in het kruis een ander antwoord te vinden is: de ultieme zoektocht naar verzoening. <

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief