De kleur paars geeft gedoe

Mijn vader en moeder waren het over één punt standaard oneens. De kleur paars. Waar mijn vader bij het zien van de kleur steevast bordeauxrood bepleitte, hield mijn moeder voet bij stuk dat het toch echt blauwviolet moest zijn. Zelf zag ik, gesteund door mijn broer en zussen, meestal duidelijk de kleur paars. Met zn allen moesten we er achteraf vaak om lachen, maar ik weet het dus al lang: van de kleur paars komt gedoe.

Met het verschijnen van het nieuwe kabinet is paars, maar nu als politieke kleur, opnieuw actueel. Deze keer zonder D66. Door het ontbreken van die laatste partij wordt dit kabinet gekscherend ook wel paarsmin genoemd. Persoonlijk ervaar ik het ontbreken van D66 en of GroenLinks overigens niet als een min, maar als een plus, omdat ons daarmee de liberale progressieve doos van Pandora vooralsnog bespaard blijft. Het eerste paarse kabinet kende bij de aanvang in 1994 een gemeenschappelijke gretigheid om zonder het CDA en de daarbij behorende dominante agenda te regeren. Het daaropvolgende …
Dit is 11% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?