De Duitsers lijden aan een zelfobsessie

De vriendelijkheid die zo veel Duitsers betonen aan vluchtelingen in nood is oprecht. Maar bij de Duitsers zelf knaagt de twijfel of het wel genoeg is. Dat verschijnsel begint te lijken op een zelfobsessie. Opinie
De vriendelijkheid die zo veel Duitsers betonen aan vluchtelingen in nood is oprecht. Maar bij de Duitsers zelf knaagt de twijfel of het wel genoeg is. Dat verschijnsel begint te lijken op een zelfobsessie. | beeld ap / Daniel Bockwoldt
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Duitsers zijn ondanks hun tomeloze inzet voor vluchtelingen vooral bezig met de vraag: hoe doen wíj het. Altijd weer die vraag: doen we het goed?

Er zijn momenteel twee soorten mensen in Duitsland: vluchtelingen en mensen die praten over vluchtelingen. Een vriend van mij doet vrijwilligerswerk in een Berlijns opvangcentrum. Iemand vroeg hem pas: ‘Is er dan ook een grote tent waar iedereen eet?’ Nee, de vluchtelingen koken voor zichzelf, was het antwoord; ze zijn heel zelfstandig.

Blijkbaar was de vragensteller verbaasd, maar waarom? Deze vluchtelingen hebben een hele reis afgelegd over de Mi …
Dit is 9% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief