De christelijke poëzie is genegeerd, en dat was logisch

De bundel Staphorst van Koos Geerds werd opgemerkt - omdat het Staphorst was. Overal verschenen interviews met de dichter, de bundel beleefde in een paar maanden tijd drie drukken. |foto ANP/Toussaint Kluiters Opinie
De bundel Staphorst van Koos Geerds werd opgemerkt - omdat het Staphorst was. Overal verschenen interviews met de dichter, de bundel beleefde in een paar maanden tijd drie drukken. |foto ANP/Toussaint Kluiters

Vanaf 1896 is er een christelijke onderstroom in de Nederlandse literatuur te herkennen. Ze bewoog zich rond bladen als Ons Tijdschrift, Opwaartsche Wegen, Ontmoeting, Woordwerk, Bloknoot en Liter.

Vanmiddag vindt in Amsterdam een congres plaats over deze stroming. Vaak wordt de vraag gesteld of de christelijke poëzie in de jaren negentig door seculiere poëziekenners genegeerd werd. Het antwoord is vermoedelijk ja. Maar de vraag is aan wie dat te verwijten valt. De christelijke literaire tijdschriften Woordwerk, Bloknoot en hun erfopvolger Liter zijn in de jaren negentig en later volgeschreven met prachtige poëzie. In die jaren smeulde er onder redacties en anderen die op het christelijke literaire erf rondscharrelden ongenoegen over het gebrek aan aandacht voor al dat moois in de …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?