Dat kleine witte kistje onder de arm

Ach, die foto van dat kleine witte kistje bij het artikel Als troost ontbreekt, rest alleen verlies in het ND van 17 maart. Wat hebben mijn man en ik dat ervaren.

Ik was meteen terug in mei 1967, toen ik achter het kistje liep van mijn jongste zoon. Zes jaar daarvoor hadden we ook al kort na zijn geboorte een zoon verloren. Toen hij begraven werd wist ik het niet eens. Uit medelijden of verlegenheid was het me niet verteld. En dat kon, want ik lag in het ziekenhuis. Alleen mijn man was daarbij, met zijn vader en twee broers. Ik heb mijn beide jongetjes na hun overlijden nooit meer teruggezien. Bij de begrafenis van onze jongste zoon was ik zelf wel aanwezig, want dat wilde ik absoluut. Niet met verdere familie, nee, dat deed je niet. Alleen onze …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?