Bid het gebed van Stefanus

Kerkgangers in Orlando bidden voor de slachtoffers van de nachtclub in hun stad. Het gebed ‘Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen’ is een van de manieren om gehoorzaam te zijn aan Jezus’ opdracht om onze vijanden lief te hebben. Opinie
Kerkgangers in Orlando bidden voor de slachtoffers van de nachtclub in hun stad. Het gebed ‘Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen’ is een van de manieren om gehoorzaam te zijn aan Jezus’ opdracht om onze vijanden lief te hebben. | beeld ap / John Raoux
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Orthodoxen kunnen ons als geen ander leren hoe je met vijanden moet omgaan. Ze hebben eeuwenlang onder repressieve regimes geleefd. Zij weten waarom het een gewoonte moet worden om voor je vijanden te bidden.

Bij Christianity Today zijn we erg geschokt door de schietpartij in Orlando, waarbij vijftig doden vielen. Ons hartelijk meeleven gaat uit naar vrienden en familie van de slachtoffers. In dit geval was de aanslag gericht op een bepaalde groep, dus zenden we onze gebeden op voor homo’s, lesbiennes en andere seksuele minderheden die zich nu bedreigd voelen.

We zijn blij te horen over zo veel christenen, van allerlei verschillende theologische richtingen, die naar hen omzien om hen te troosten in hun verdriet.

We zijn dit weekend eraan herinnerd hoe vaak mensen die door haat worden gedreven, het op een bepaalde groep hebben voorzien.

vijf voorbeelden

Zomaar vijf voorbeelden sinds het jaar 2000:

Afrikaanse Amerikanen – de jongste aanslag is juist deze week precies een jaar geleden: op 17 juni vorig jaar werden negen mensen vermoord in een Afrikaanse Methodistisch-Episcopale Kerk in Charleston, South Carolina;

Sikhs – op 5 augustus 2012 vielen zes doden en drie gewonden in een Sikh-tempel in Wisconsin;

Christenen – op 9 december 2007 werden twee mensen gedood in een opleidingscentrum van Youth With A Mission in Arvada, Colorado, en twee anderen in de New Life Church in Colorado Springs;

Joden – de groep is in de afgelopen tijd herhaaldelijk slachtoffer van moorddadige aanslagen geweest. Ik denk dan aan: brandstichting in synagogen in de Bronx en Syracuse New York in oktober 2000, de schietpartij bij de ticketbalie van El Al op het vliegveld van Los Angeles op 4 juli 2002, de schietpartij bij het gebouw van de Joodse Federatie in Seattle op 28 juli 2006 en de aanslag in Overland Park, Kansas, op 13 april 2014.

Mexicaanse Amerikanen – onder hen zijn nog geen doden gevallen, maar er waren serieuze plannen in de maak; op 1 mei 2007 werden vijf leden van een anti-immigratiestrijdgroep opgepakt in Birmingham, Alabama, die mitrailleurs hadden waarmee ze Mexicanen wilden neermaaien.

En dit zijn alleen nog maar gebeurtenissen in de Verenigde Staten. Internationaal gezien zijn er nog veel ergere aanslagen op specifieke groepen geweest.

bovenop onze burgerplicht

Er zijn allerlei politieke, sociale en psychologische factoren in het spel, die met beleid en overleg moeten worden aangepakt. Maar als christenen herkennen we hier ook iets in van een geestelijke strijd met wat de apostel Paulus ‘heersers en machthebbers van de duisternis’ noemt. Dat geeft ons iets in handen wat, bovenop onze burgerplicht, onze unieke bijdrage kan zijn op zulke momenten: het gebed.

We zijn daarin niet uniek als gelovigen, maar we doen het op onze eigen manier. We zien niet vaak een directe uitwerking, maar Jezus heeft beloofd dat een gebed in zijn naam invloed heeft. Op dit soort momenten kan bidden moeilijk zijn, maar het is belangrijk dat we Jezus ook serieus nemen wat dit betreft.

En er is een bepaald gebed dat Jezus leert en voorleeft. Ik ben te weinig religiewetenschapper om te weten of het uniek is voor het christendom, maar het is een opvallend element van het christelijke geloof en leven. Het is het gebed van Stefanus, toen hij gestenigd werd, en van Jezus zelf aan het kruis: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’

Dit gebed is een van de manieren om gehoorzaam te zijn aan Jezus’ opdracht om onze vijanden lief te hebben, zelfs moordenaars – of ze nu ons als doelwit kiezen of mensen met wie we sympathiseren.

oosters-orthodox

Dit trof me onlangs opnieuw toen ik een oosters-orthodox gebed uitsprak. In de litanie van voorbeden sprong deze er ineens voor me uit: ‘Heer, wij bidden voor hen die ons haten en voor hen die ons liefhebben.’

In de orthodoxe traditie wordt dit iedere avond gebeden. Orthodoxen hebben ervaring met vijanden; ze hebben eeuwenlang onder repressieve, islamitische en communistische regimes geleefd. Dus zij weten waarom het een gewoonte moet worden van gelovige mensen om dit te bidden.

Ik geloof dat als dit voor Amerikaanse christenen een dagelijks gebed was, het ons zou helpen om te doen wat we van nature niet zomaar doen: onze vijanden liefhebben – en de vijanden van allen die wij liefhebben. En het zou ons toerusten als Gods volk om Christus’ aanwezigheid te zijn in een wereld vol haat en verdeeldheid – een wereld die het meer dan ooit nodig heeft om te weten dat Hij er is. <

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief