Wim van der Schee: geloof nooit een dominee

Wim van der Schee. |beeld Rufus de Vries Nederland
Wim van der Schee. |beeld Rufus de Vries

Wim van der Schee is een Randstadchristen. In Voorburg, de plaats van zijn jeugd, staat op een viaduct: 'Het is lente, maar beton bloeit niet'.

Een bedrieglijk tafereeltje. De zon schijnt op het binnenpleintje. Dominee Wim van der Schee zit op een stoeltje te wippen, achter een laptop, bij de deur van de Tituskapel, als Eli bij de ingang van de tabernakel. Maar Amsterdam is Silo niet, de Tituskapel is de tabernakel niet, en Wim van der Schee verkeert bepaald niet tussen de stammen Israëls. Op het pleintje voor de kerk voetballen donkere jongens, twee bebaarde vaders in traditionele gewaden zitten op een bankje te babbelen, en houden ondertussen een half oog op het voetballende kroost. De jongens zijn blij met de dominee. Anders mo …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?