Van Zomeren mopperend terug in Herwijnen

Weinig dorpen zijn zo compleet in bewaring gelegd in de ijskelders van de Nederlandse literatuur als Herwijnen. Dit Betuwse dijkdorpje aan de Waal is het belangrijkste kruispunt in het hoofd van de schrijver Koos van Zomeren. Daar, aan de rivier, liggen zijn jeugdsporen en familiewortels.
Kostbare herinneringen, aan mensen die tot ver in de twintigste eeuw polderwerker waren. Mensen die elke dag het zwaarste handwerk deden en toch in hun bestaan berustten. Zeventien jaar na zijn eerste Herwijnse dagboek gaat hij opnieuw kijken. Voorts doet hij zijn best om een sterfgeval uit 1951 niet op te lossen. Dat lukt. Over het jaar 1987 schreef hij Een jaar in scherven, deels rondom Herwijnen. Zonder dit eerste dagboek is het nu verschenen Nieuw Herwijns dagboek minder goed volgbaar, vooral door de vele namen. Het hoofdthema is niet het dorp zelf, maar de wisselwerking tussen mens en …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?