Terug naar Irak: ‘Ik waag m’n kans’

Eind vorig jaar: Munther werkt aan zijn boot. HIj ziet het als therapie. Nederland
Eind vorig jaar: Munther werkt aan zijn boot. HIj ziet het als therapie. | beeld Frans Ohm
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
In Zuid-Irak duurt de winter amper twee maanden. De zomers aan de Perzische Golf zijn heet, al kan het ‘s nachts flink koud zijn. Zeker als je, zoals Munther, van plan bent op zee te slapen. Al zal het nooit zo ijzig koud worden als in die uitzichtloze maanden in dat tentenkamp en die gekraakte kerk.

Op de Koekamp en in de Sacramentskerk in Den Haag heeft Munther (58) met tientallen anderen twee jaar gehoopt op bed, bad en brood. Op een verblijfsvergunning. Nu wil hij toch terug naar Irak, het land dat hij vol oorlogstrauma’s achter zich heeft gelaten. ‘Mijn verhaal is moeilijk. Het is lang.’

Munther zit op de dorpel van de kajuit van de Athena Maria. Het is een tweedehands motorkruiser, zeven meter lang. Op de achterplecht zit een rek voor een visnet. Binnenkort hoopt hij ermee in de Perzische Golf te vissen, maar nu ligt de boot nog afgemeerd tegenover de Haagse Hogeschool.

In 1977 moe …
Dit is 7% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief