Portret: Jan Dijkgraaf blijft thuis

Nederland
beeld Dick Vos
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Groen is het gras in Eesterga. Dijkgraaf woont in een vrijstaand huis. Vijf schapen houden het gras kort. Elke avond schrijft hij 99 woorden voor de Metro, die een miljoen Nederlanders bereiken, elke ochtend staat hij om 5:00 uur op en bedenkt het Briefje van Jan (briefjevanjan.nl). Hij heeft een afkeer van arrogantie. En hij heeft meningen. Over asielzoekers, integratie, de elite. ‘Als je wilt weten wat de mensen écht denken, zei een collega, moet je het Jan vragen. Dat klopt, ik ben de vleesgeworden gemiddelde Nederlander. Calvinistisch, met gezond boerenverstand.’ Een keukentafelgesprek.

1 huis en thuis

‘Deze regio kun je tot de Randstad rekenen, in een uur ben je in Amsterdam. Dat arrogante van Amsterdam willen de mensen hier niet. Ik zit in de goede hoek, kom uit de regio Rotterdam: geen praatjesmakers maar harde werkers.’ ‘In dit huis wonen we nu acht jaar, na tien jaar in Lemmer. Er zit een flinke hypotheek op, waarvoor we allebei moeten werken. Als niet-Fries kun je je hier lang buitenlander voelen. Friezen zorgen, dat je heel goed weet dat je niet een van hen bent. Ik leerde de taal begrijpen dankzij het Friesch Dagblad, dat deels in het Fries publ …
Dit is 5% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief