Nu een toegift, toen een schrikbeeld

Kinderen speelden zondag op krui-ijs bij Urk. Vroeger kon het kruiende ijs levensgevaarlijk zijn. |beeld Wikipedia Nederland
Kinderen speelden zondag op krui-ijs bij Urk. Vroeger kon het kruiende ijs levensgevaarlijk zijn. |beeld Wikipedia

LELYSTAD - Kruiend ijs is de toegift na veertien dagen ijsplezier. Maar in het collectieve geheugen was het kruiend ijs een schrikbeeld.

Na twee weken strenge vorst waarschuwt de weerman voor ijzel, dooi en kruiend ijs op het IJsselmeer. IJzel, dat is uitkijken. Dooi, daar wordt men treurig van. Maar kruiend ijs? Dat is een fraai en waardig einde van veertien dagen vorst. IJsschotsen die zich metershoog opstapelen voor de dijken van Friesland of Flevoland, doen de blubberige sneeuw en het smeltend ijs vergeten. Daar dacht Maarten Rossaart, uit de roman De Waterman (1933) van Arthur van Schendel, wel anders over. Hij logeerde twee eeuwen geleden bij zijn oma in Woudrichem aan de rivier de Merwede. Na een vorstperiode ging …
Dit is 9% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?