Mensonwaardige mijnen stempelden het leven van Limburgers

Wiel Bothmer in de steenkolenmijn van Valkenburg: ‘Als mijn grootvader zwart uit de mijnen kwam, hielp ik als kind mijn grootmoeder met het wassen van zijn rug. Ik wilde ook naar beneden.’ Nederland
Wiel Bothmer in de steenkolenmijn van Valkenburg: ‘Als mijn grootvader zwart uit de mijnen kwam, hielp ik als kind mijn grootmoeder met het wassen van zijn rug. Ik wilde ook naar beneden.’ | beeld Franco Gori
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Gids Wiel Bothmer werkte vijftien jaar ondergronds in de Limburgse mijnen. Een ervaring die zijn leven vormde.‘Daarna is alles me meegevallen en nooit iets tegengevallen.’ Een terugblik in het Jaar van de Mijnen.

Valkenburg

Wiel Bothmer (1942) groeide op in Treebeek, nu deel van Brunssum, in het Limburgse mijnengebied. Uit het raam zag hij de ingang van de mijnen en de schachten die boven de grond uitstaken. ‘Grauw, grijs en vies’, zo beschrijft hij het mijngebied. ‘Maar’, voegt hij er aan toe, ‘mijn vader werkte er, mijn grootvader en diens vader en grootvader. Vijf generaties. Als mijn gro …
Dit is 4% van het artikel.

Meer lezen?

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief