Karel Wielenga heeft nog vaak contact met RMS-leiders

Karel Wielenga in zijn tuin in Woudsend, waar een kunstwerk uit Indonesië aan de muur hangt. ‘Ik heb begrip voor de kapers, alleen niet voor de manier waarop ze het deden.’ Nederland
Karel Wielenga in zijn tuin in Woudsend, waar een kunstwerk uit Indonesië aan de muur hangt. ‘Ik heb begrip voor de kapers, alleen niet voor de manier waarop ze het deden.’ | beeld Sjaak Verboom en Anton Dommerholt
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Hij had dood moeten zijn. Maar de Molukse kapers schoten niet op hem, veertig jaar geleden in de weilanden van Wijster. Karel Wielenga (76) uit het Friese Woudsend, in 1975 twaalf dagen gegijzeld in een trein, vertelt zijn verhaal.

Woudsend

Ik reisde nooit met de trein. Never. Maar op dinsdag 2 december 1975 wel. Ik was samen met Luc Verver en zijn schoonzoon Rob de Groot. Dat waren zakelijke kennissen. We waren onderweg naar Arnhem. Luc en Rob waren in Groningen ingestapt. Ik stapte rond 9 uur ’s morgens in Haren in, waar ik toen woonde met mijn vrouw en onze vier kleine kinderen. We zaten met z’n drieën in de eerste klas. Meer passagiers waren er niet in die coupé.

Kort nadat de trein uit Assen was vertrokken, even na 10 uur, stonden we plotseling stil – midden in de weilanden. Kan gebeuren, denk je dan. Maar dat dac …
Dit is 3% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief