Ineens werd Loïs anders beoordeeld

Het gezin Roos aan de eettafel in Bunschoten, met in de roze stoel hun gehandicapte dochter Loïs. Nederland
Het gezin Roos aan de eettafel in Bunschoten, met in de roze stoel hun gehandicapte dochter Loïs. | beeld Marcel van den Bergh
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Door de overheveling van Rijk naar gemeente dreigen ouders met ernstig gehandicapte thuiswonende kinderen de dupe te worden. Wat wordt nog vergoed en door wie?

Bunschoten

Loïs Roos is een schattig meisje van vijf jaar oud met blonde vlechten en een brilletje. Met een frons van inspanning propt ze een kartonnen krokodil in de gelijkvormige uitsparing van het kinderboek dat haar moeder voor haar vasthoudt.

‘Goed zo, Loïs’, zegt moeder Hester Roos opgetogen. ‘Dat ze dit nu kan, is een hele vooruitgang.’

Loïs is lichamelijk en verstandelijk zwaar beperkt. Ze kan niet praten. Knopen of een rits open- en dichtdoen lukt haar niet, een vork vasthouden is lastig. Ze is niet zindelijk. En als ze zich gefrustreerd voelt, bijvoorbeeld omdat ze iets niet begr …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?