‘In Turkije zou ik me ook thuis voelen’

Turkse manager van lunchroom/ restaurant Eviana op de hoek kanaalstraat damstraat met zijn zoontje. Nederland
Turkse manager van lunchroom/ restaurant Eviana op de hoek kanaalstraat damstraat met zijn zoontje. | beeld Raymond Rutting
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Waarom blijven ook Turkse Nederlanders van de derde generatie zo betrokken bij Turkije? ‘Turkije probeert actief grip te houden op de landgenoten die emigreren.’

Utrecht

Veysel Uz is 36 jaar geleden in Nederland geboren. Sinds zes jaar runt de Turkse Nederlander de goedlopende kebabzaak Mevlana in de Utrechtse wijk Lombok. Hoezeer hij zich ook in zijn geboorteland thuis voelt, Nederlander zal hij zichzelf niet noemen.

‘Ik voel me echt een Turk, een mens moet zijn afkomst weten’, zegt Uz, terwijl hij achter de toonbank aandachtig de reepjes vlees snijdt voor een bestelling. ‘Je kunt niet een zaadje van een bepaald gewas in de grond begraven en verwachten dat er iets anders uit komt. In Turkije zou ik me ook thuis voelen.’

Zijn tweejarige zoontje Yusu …
Dit is 11% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief