Ik wil door. Maar waarom toch?

Doorgaans word ik heel gelukkig van fietsen. Mijn gedachten fladderen wat rond en af en toe denk ik zelfs niets. Het onmogelijke is mogelijk op de fiets. Maar vandaag is alles anders.
Het begint in het boemeltje naar Zuidhorn. Dit zitten duurt veel te lang. Ik wil iets doen. Gelukkig staat Annemarie me al op te wachten. Ze vraagt welke kant ik opga. Leeuwarden, antwoord ik. Nadat ik onelegant op de fiets gestapt ben (het is namelijk een herenfiets...) zit er zomaar een andere plaatsnaam in mijn hoofd. Franeker wordt het doel. Ik wil mezelf overtreffen.Van de omgeving merk ik in de eerste minuten niet veel. Ik zie vooral de kilometerteller. 0.1. wijst-ie aan. Al honderd meter. Het is koud. Ik trek mijn vest aan. Een paar honderd meter later heb ik het warm. Vest uit. De zon …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?