Ik wacht hier op de dood

ROTTERDAM - De groep bejaarde drugsverslaafden groeit. Ze hebben andere klachten dan normale ouderen en willen blijven gebruiken. Speciale opvangplekken zijn er nauwelijks.

Zijn vergeelde vingertoppen strijken vluchtig over de foto. Het beeld van zijn lachende dochter met kleinkind roert hem, verraden zijn trillende handen. Veel ziet de 66-jarige Carlos ze niet. De Surinamer is een junk. Hij leefde jaren op straat, maar sinds hij een eigen kamer heeft, bezoeken ze hem af en toe. ,,Ik ben geen normale opa, dat weet ik. Maar zij zijn de reden dat ik nog leef. Carlos schuifelt met lichtgebogen rug door zijn eigen kamer in Rotterdam, in een van de weinige Nederlandse bejaardenhuizen voor drugsverslaafde ouderen. Aan de muur posters van wietplanten en van Bob …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?