Ik vond er niks aan met al die meiden

Een schooluituitje van de de Haagse Johanna Westermanschool in de jaren negentig. |beeld Toon Broekhuisen Nederland
Een schooluituitje van de de Haagse Johanna Westermanschool in de jaren negentig. |beeld Toon Broekhuisen

DEN HAAG - Een pleidooi voor terugkeer van gescheiden onderwijs kan op weinig bijval rekenen. Volgens Danielle Versteegh, oud-leerlinge van de laatste meisjesmavo, zat het succes van haar school in de individuele aandacht. Ze miste de jongens.

Voor kunstschaatster Joan Haanappel leek de Haagse Johanna Westermanschool de jaren vijftig wel een reformatorische meisjesmavo. 'Ik mocht geen lange broek aan en nam een rok mee naar school om me daar om te kleden. Het was de truttigheid ten top voor iemand die elke dag in korte rokjes over de ijsbaan fladdert.' Toch kijkt de voormalig kunstschaatster en tv-presentatrice positief terug op haar tijd op de enige niet-katholieke meisjesmavo die Nederland toen rijk was. 'Ik ging hier op school omdat ik er de mogelijkheid kreeg mijn topsport te combineren met onderwijs.' Het ontbreken van j …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?