Hulp aan gezinnen van getraumatiseerde militairen schiet tekort

Een militair droogt zijn tranen na het gedag zeggen van zijn geliefde. Hij vertrok met zijn eenheid naar Afghanistan. Veel militairen ervaren een gebrek aan zorg en aandacht nadat ze van een uitzending naar het buitenland zijn teruggekeerd. Nederland
Een militair droogt zijn tranen na het gedag zeggen van zijn geliefde. Hij vertrok met zijn eenheid naar Afghanistan. Veel militairen ervaren een gebrek aan zorg en aandacht nadat ze van een uitzending naar het buitenland zijn teruggekeerd. | beeld anp / Koen van Weel
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Er is gebrek aan goede nazorg van militairen die op missie gaan en hun gezinnen.

Peter van Uhm ondervond aan den lijve hoe de ondersteuning tekortschiet. ‘Iedereen heeft recht op nazorg, zelfs de hoogste baas.’

Lunteren

‘Had mijn zoon nog geleefd als ik geen militair maar bakker was geworden?’ Die vraag spookte door het hoofd van Peter van Uhm, oud-commandant der Strijdkrachten, nadat zijn zoon Dennis in 2008 in Uruzgan om het leven was gekomen door een bermbom. Het militaire vak is een virus dat je ongemerkt doorgeeft aan je kinderen, stelt Van Uhm.

Vergezeld door vrou …
Dit is 9% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief