Huis van ontferming werd een slangenkuil

Ruchama was geen veilige plek voor de cliënten, zegt een oud-medewerkster. |beeld RD / Henk Visscher en Anton Dommerholt Nederland
Ruchama was geen veilige plek voor de cliënten, zegt een oud-medewerkster. |beeld RD / Henk Visscher en Anton Dommerholt

HEETEN - Op 12 november 2008 escaleert de situatie in het christelijke vrouwenopvanghuis Ruchama. Wat ging er zo mis dat het de hoofdrolspelers zes jaar na dato nog altijd achtervolgt?Een reconstructie op basis van dossiers, rapporten, mailwisselingen en gesprekken met (bijna) alle betrokken personen en partijen.

Ruchama, huis van ontferming. Op 12 november 2008 rukt een furieuze medewerker een bord met het logo van de stichting van de muur. Binnen in het opvanghuis van Tot Heil des Volks trekken woedende cliënten een kleed van de wand. De crisisdienst wordt gebeld, en manager Adriaan de Boo wordt op de hoogte gebracht. Twee dagen later moeten drie vrouwen de beveiligde woonvorm verlaten. In de geboden alternatieven hebben ze geen vertrouwen. Op 5 december sluit Ruchama, huis van ontferming, zijn deuren. Het was een bom die wel moest barsten, zeggen betrokkenen achteraf. Maar hoe kon het zo misg …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?